|
Landschap
Argentinië kan, landschappelijk gezien, verdeeld worden in vier
regio’s:
Het noordwesten met het Andesgebergte en het Altiplano (betekent
hooggebergte). De Aconcagua is met zijn 6960 meter de hoogste berg
van de Andes en van het hele westelijk halfrond (het laagste punt
van Argentinië is Salinas Chicas op het schiereiland Valdes, -40
meter). Andere hoge toppen zijn de Cerro Bonete (6872 m) en de
vulkaan Llullaillaco (6723 m) en verder nog tientallen bergen boven
de 6000 meter.
De Andes kent ook grote gletsjers, waaronder de Perito Moreno die
zich elk jaar vele centimeters verplaatst, en verder enorme valleien
en tientallen zoutmeren.
Het Altiplano gaat langzaam over in de pre-Cordillera, en bergketen
met grote ravijnen. Iets meer naar het westen ligt het El
Chaco-gebied met eindeloze savannes bedekt met ondoordringbaar
struikgewas.
Het noordoosten, één grote subtropische laagvlakte met savannes,
bossen,
rivieren en moerassen. Hier komen grote rivieren als de Paraná,
Uruguay en Paraguay het land binnen. Al deze rivieren monden uit in
de grote delta van de Rio de la Plata. Hier bevinden zich ook de
meeste bosgebieden van Argentinië, onder andere de regenwouden van
de provincie Misiones, in het grensgebied met de buurlanden Brazilië
en Paraguay.
In het noordelijke deel van dit gebied sieren tientallen rivieren en
watervallen het landschap, waarvan de Iguazú de beroemdste en een
van de breedste ter wereld is. De watervallen liggen op het
drielandenpunt van Argentinië, Brazilië en Paraguay.
Naar het zuiden toe verandert het landschap in één groot
moerasgebied, Los Esteros del Iberá. Nog zuidelijker ligt de
provincie Entre Rios met veel grasland.
In het midden van Argentinië ligt de ‘Pampa Humeda’, een enorm
uitgestrekte vruchtbare vlakte. De pampa’s liggen in het midden van
Argentinië en beslaan een kwart van het totale grondgebied. Het
noordelijke en middelste gedeelte vormen de vochtige Pampa Húmeda,
het zuiden en westen vormen de droge Pampa Seca.
De Pampa Húmeda is wat heuvelachtig met veel vegetatie en
uitgestrekte weidevelden. De Pampa Seca is vlakker en droger.
Ten noordwesten van het pampagebied ligt de Las Sierras de Cordóba,
het centraal bergland. Hier ligt ook het grootste meer van
Argentinië, Mar Chiquita, en het grootste zoutmeer van het land,
Salinas Grandes.
In het zuiden ligt Patagonië, met langs de oostkust een grote
laagvlakte en in het westen het Andesgebergte. Het gebied beslaat
ongeveer een kwart van het land. Van hieruit stromen tweegrote
rivieren, de Rio Colorado en de Negro.
Prachtig gelegen meren in de Patagonische Andes zijn het Nahuel
Huapi en het Lago Argentino. In totaal telt dit merengebied meer dan
40 meren. Verder kent dit gebied enorme bossen, besneeuwde
bergtoppen en gletsjers. De bergen in het merendistrict zijn niet
meer zo hoog, maar vermeldenswaard zijn de vulkaan Lanín (3776 m) en
de cerro Tronador (3554 m). Kenmerkend is dat het gebergte hier
steeds meer vulkanisch begint te worden.
Patagonië loopt helemaal door tot Tierra del Fuego of Vuurland, een
eiland in het uiterste zuiden van Argentinië.
Patagonië is te verdelen in het vlakke woestijnachtige deel vanaf de
Atlantische Oceaan tot de Andes, en het gebied rond de Andes. Hier
is de Andes bedekt met een permanente ijskap: de Campos de Hielos,
de grootste ijsmassa op het vasteland na de Zuidpool (18.000 km2).
Verder komen we hier enorme gletsjers, meren en grote loofbossen
tegen. Meer landinwaarts vinden we een gigantisch steppegebied;
vlak, grote rotspartijen, tafelbergen en maar weinig vegetatie door
de zeer geringe regenval. Dit gedeelte van Patagonië verandert hier
langzaam in een woestijn als gevolg van de extreme droogte, de
voortdurende harde wind en de bodemerosie.
Het noordelijk deel van Vuurland is vlak en bedekt met veengrond.
Zuidelijker wordt het bos- en bergachtiger, en hier liggen ook
prachtige meren en fjorden.
Bron:
www.landenweb.net |
