|
Vluchten
Argentinië is een
goedkope bestemming. Je hebt al een vlucht vanuit Brussel en
amsterdam vanaf 380€!
www.best-tours.com
www.mondireizen.nl
argentinie.andersreizen.nl
Avontuurlijke reizen
naar Argentinië. Ontdek de populairste streken en
bezienswaardigheden in Argentinië met Shantitrip. U kiest zelf de
afreisdatum en de plaatsen die u wenst te bezoeken.
Argentinië heeft heel wat te bieden, het op een na grootste land van
Zuid-Amerika is op gebied van natuur het neusje van de zalm. We
reizen doorheen het land met een Mercedes campingwagen op het ritme
dat u verkiest, met een Nederlandstalige gids die het land kent en
de taal spreekt.
Argentinië is groot, groter dan alle West-Europese landen tezamen.
Alleen al van noord naar zuid bedraagt de afstand 3.700 km.
Argentinië is een land met een grote variatie aan landschappen en
diverse klimaten. Er zijn adembenemende schouwspelen zoals de
watervallen van Iguazu, midden in het oerwoud, de dierenparadijzen
op het schiereiland Valdés aan de Atlantische Oceaan, het Lago
Argentino en zijn indrukwekkende gletsjers.
Buenos Aires is de grootste stad van het land met 12 miljoen
inwoners. Het is een moderne stad, doet erg Europees aan en staat
uiteraard bekend als de thuishaven van de Tango. De tango komt uit
de wijk La Boca waar zich nog verschillende lokalen bevinden waar de
tango nog met passie wordt gedanst.
Cataratas de Iguazu.
De watervallen van Iguazu (Iguaçu) liggen op de gelijknamige
rivier in het zogeheten drielandenpunt, de grens van Argentina met
Brazilië en Paraguay.
Een gezegde is: "Argentina levert de watervallen en Brazilië
geniet van het uitzicht".
Vanuit Brazilië heeft men iedereen een panoramisch gezicht tijdens
een 550 meter lange wandeltocht, maar dan wel op een verdere afstand
dan in Argentina. Daar kan men tot bij de watervallen wandelen.
Een duizend meter lange tocht naar de lagere watervallen wordt
beschouwd als één der mooiste op aarde.
Een tocht naar Isla San Martin is een avontuur op zichzelf vermits
hij de mogelijkheid biedt om door te dringen tot in het hart van dit
natuurlijk schouwspel.
De meest indrukwekkende verkenning loopt, twaalfhonderd meter lang,
langs de rechteroever van de rivier, van Puerto Canoas tot de
Garganta del Diablo, de Duivelskeel, waar de rivier zeventig meter
diep naar beneden stort.
Dit bezoek geschiedt best in de namiddag. Dan is het licht op zijn
mooiste en kan men tevens genieten van de vogels, die doorheen de
mistgordijnen van de waterval zwermen.
In het Visitors' Center kan men informatie en documentatie bekomen
over de lokale fauna en flora. Er is ook een klein museum.
De Rio Iguaçu' is zowat 900 km lang. Het Parque Nacional de Iguaçu
heeft een oppervlakte van 54.000 hectaren.
In het park leeft onder meer de Toco Toekan, maar er lopen ook
andere dieren rond, zoals spinnen, insekten en reptielen. Het is een
aanbeveling om wandelingen te vermijden tussen 23.00 en 04.00 u.
Van ijsbloem tot palmboom Van ijsbloem tot palmboom
De sterk verschillende geografische omstandigheden en de grote
verschillen in klimaat beïnvloeden ook de fauna en flora van
Argentina. Het gaat van palmbomen tot ijsbloempjes, van jaguars en
poema's tot pinguïns. In het noordoostelijk deel van het land
groeien tropische planten, zoals palmbomen, jacaranda's,
rozenstruiken en de typische rode quebracho.
In de Pampa's kleurt het gras de natuur en in Patagonia zijn hier en
ook in Patagonia vrijwel onbestaande. Uitgezonderd de geïmporteerde
en tegen de droogte bestande soorten als de eucalyptus en de acacia.
Ook in Patagonia groeien alleen gras, kruiden, heesters en
braamstruiken. Langs de voet van de Andes in Patagonia en in delen
van Tierra del Fuego bloeien daarentegen de coniferen. Cipressen,
dennen en ceders gedijen hier. Cacteeën daarentegen verkiezen de
droogte van de Andeaanse gebieden in het noordwesten.
Zoo van de Pampa’s
In het noorden van Argentina voelt de dierenwereld zich het best
thuis. Hier kan men verschillende soorten apen ontmoeten, jaguars,
poema's, tapirs, wilde tijgerkatten of wasberen. Hier leven ook
flamingo's, kolibries en de veelkleurige papegaaien.
In de Pampa's leeft een volledig andere zoo. Hier zitten de vossen,
de marters, de wilde katten, de hazen, de herten en de Amerikaanse
struisvogelsoort. Hier vliegen haviken, valken, reigers, patrijzen
en kieviten. Sommigen onder hen worden ook in Patagonia
aangetroffen.
De koude regionen van de Andesketen zijn het woon- en jachtgebied
van de lama, de kleinere lamaachtige guanaco, de vicuna, alpaca en
vormen het koninkrijk van de condor.
El Condor Pasa
Velen herinneren zich wellicht dit lied uit de jaren zestig… "de
Condor vliegt voorbij".
De Condor is de vogel van de Andes. Zijn koninkrijk strekt zich uit
langs de keten van Venezuela tot aan de Straat van Magellan. De
Andeaanse condor heeft een rode kop. Hij legt zijn eieren op de
rotsen.
De roofvogel is lichter dan zijn Californische soortgenoot. Zijn
gewicht kan gaan tot 11,5 kg. Hij heeft echter grotere vleugels. Hun
spanwijdte reikt tot 3,23 meter. Zijn Latijnse benaming is Vultur
gryphus.
Van gletsjer tot tropisch strand Van gletsjer tot tropisch strand
Argentina ligt tussen de 21ste en de 55ste breedtegraad en biedt
meteen alle denkbare landschappen en dus mogelijke klimaten.
Bergtoppen van de Andes, hoogvlakten, pampa's, gletsjers, tropische
stranden. Men kan het allemaal vinden. Het land kan worden ingedeeld
in twee natuurlijke gebieden: de vlakte en de bergstreek. Het
gebergte is zeer hoog in het noorden, waar de Aconcagua reikt tot
6959 meter.
De Cordillera del Andes vormt over meer dan 5.000 km de westelijke
grens van het land. Over een grote lengte is zij afgeboord met een
min of meer vruchtbare smalle strook, die vooral gevaloriseerd werd
in het noorden (Tucuman) en in het centrum (Mendoza).
De rest van het land bestaat uit een immense vlakte, die slechts
onderbroken wordt door zeldzame bergformaties, zoals de ketens
Famatima en Cordoba.
Een
vlakte uit vier delen
Noorden:
hier
ligt de Chaco, een tropisch en droog gebied, waar katoen wordt
geteeld. Omvat de provincies El Chaco en Formosa en de noordelijke
delen van Cordoba en Santa Fé, alsmede stukken van Jujuy, Salta en
Santiago de Estero.
Oosten:
Mesopotamia is vochtig en bosrijk. Het gebied wordt begrensd door
twee grote stromen, de Parana en de Uruguay, en omvat de provincies
Entre Rios, Corrientes en Misiones.
Zuiden:
dit is Patagonia, een koude en dorre steppe met een opeenvolging aan
plateaus op diverse hoogten en hier en daar versneden door vochtige
valleien. Het gebied strekt zicht uit van de Rio Colorado tot Tierra
del Fuego.
Pampa:
zij ligt tussen Chaco, Mesopotamia, Patagonia en de Andes. Het is
een brede vlakte.
Over en onder
de Andes
Wegennet
Argentina telt een goed wegennet van 56.000 km. In het totaal zijn
er 211.370 km aan berijdbare wegen.
Al tientallen jaren loopt er een tunnel onder de Andes. Einde van de
jaren tachtig waren er in Argentina 4,3 miljoen personenwagens en
1,4 miljoen commerciële voertuigen ingeschreven.
Sporen
Het spoornet is 34.500 km lang. Van 1948 tot 1992 was het
staatsbezit, maar sedertdien zijn bepaalde delen ervan
geprivatiseerd. Dat leidde ertoe dat bepaalde gebieden niet meer per
trein kunnen bereikt worden. De belangrijkste internationale
verbindingen lopen door de Andes naar Chile of naar Bolivia,
Paraguay, Uruguay en Brazilië.
Vliegen
Meer dan dertig luchtvaartmaatschappijen vliegen op Buenos Aires. De
nationale luchtvaartmaatschappij Aerolinas Argentinas werd in 1990
geprivatiseerd. Er vliegen ook verschillende kleine
luchtvaartbedrijven.
Varen
Argentina telt ook 3100 km bevaarbare waterlopen, vooral via de
rivieren in de regio Rio de la Plata.
Afstanden in vogelvlucht
Vanuit Buenos Aires
kilometer vluchtduur
Iguaçu 1660 01.45
Cordoba 710 01.05
Lago Argentina 2698 04.45
Mar del Plata 410 00.50
Mendoza 1090 01.45
Salta 1625 02.05
S. Carlos de Bariloche 1720 02.05
S. Salvador de Jujuy 1660 02.35
Ushuaia 3230 04.25
Pan-American Highway
De Pan-Americana doorklieft het volledige Amerikaanse continent van
het uiterste noorden tot het diepste zuiden.
De noordelijke sectie begin in Fairbanks (Alaska). Veel verder loopt
hij van Texas, via Mexico City naar Panama.
Dan volgt er nog een niet-afgewerkte sectie van 160 km tussen
Oost-Panama en het noordwestelijk in Colombia gelegen
Barranquillita. De jungle is de grootste boeman voor deze sectie.
Een aantal jaren geleden werden de werken aangevat, maar zij zijn
snel stopgezet.
In Zuid-Amerika verbindt de westelijke vertakking Santiago. Vandaar
uit loopt hij oostelijk tot Buenos Aires.
Langs noordelijke kant heet de weg de Simon Bolivar Highway. Hij
verbindt La Guaira, bij Caracas, met het Colombiaanse Bogota.
Vanuit Buenos Aires gaat het verder, richting Montevideo en Rio de
Janeiro.
Er zijn ook nog een hele reeks zijvertakkingen, die nu kriskras de
Zuidamerikaanse hoofdsteden verbinden, maar ook desolate en
afgelegen gebieden zoals Patagonia en Tierra del Fuego.
Churrasco & Vino
Het hoofdgerecht van de Argentijnse keuken is wereldbekend: de
churrasco. Vlees, een vooral rundvlees (bife), speelt een centrale
rol in de Argentijnse gastronomie. In alle parrillas (restaurants)
kan men van deze gegrilde lekkernij genieten.
Een T-bone steack is een Bife de Costilla en de Bife de Chorizo is
een dik stuk vlees vanonder de rib.
Tira de Asado is een dun sneetje dat op de grill wordt
gereedgemaakt.
Geliefde sausages zijn Chorizo, Salchicha en Morcilla. Parillada
Mixta zijn diverse soorten gegrild vlees, Rinones nieren.
Argentijnse porties zijn over het algemeen groot. En… frietjes maken
deel uit van de keuken.
De hele wereld in de keuken
Een specialiteit van het noordoosten zijn de empanadas (een soort
pastei in een broodcroutje), de tamales, humita en locro (allemaal
schoteltjes op basis van maïs) en de carbonada (op basis van
pompoen).
Vrijwel overal worden ook vis- en zeevruchten aangeboden, maar ook
deegwaren, schaap, varken, en eekhoorn.
De keuken is echter bijzonder afwisselend en dat is logisch na de
massale immigratiestromen.
In Argentina kan men proeven van keukengerechten uit Italië, Spanje,
Frankrijk, Japan, Duitsland, Scandinavië, Griekenland, Engeland,
Hawaii en natuurlijk ook China. Maar men kan ook selecteren uit
joodse en Arabische spijskaarten.
Grootste vleeseters
Argentijnen zijn wellicht de grootste vleeseters ter wereld. Gegrild
vlees, churrasco, is een vast gegeven voor lunch én avondmaal. Het
vleesverbruik in Argentina bedraagt 110 kg per jaar, per ingezetene.
In de Verenigde Staten is dat 39 kg.
In Liniers, een wijk in de hoofdstad, werden halverwege de jaren
negentig dagelijks 41.000 runderen verhandeld tegen net iets meer
dan € 0,50 per kilogram.
En vlees zonder een lekkere rode wijn is voor de Argentijn gewoon
ondenkbaar
Franse druiven met Argentijnse smaak
Argentina heeft ook goede rode en witte wijnen. De wijngaarden
liggen aan het begin van de Cordillera bij Cuyo en in de
noordoostelijke gebieden. Liefhebbers van cabernet, merlot, chablis,
chardonay, malbeck en pinot noir kunnen het gehemelte hier eveneens
laten proeven.
Het land is de vijfde grootste wijn producent ter wereld, met een
jaarlijks gemiddelde van 21 miljoen hectoliter. Ruim 90% hiervan
wordt geproduceerd in de provincies Mendoza en San Juan. De overige
wijngaarden rijpen in Rio Negro, Salta en La Rioja. De fijnere
wijnsoorten maken tot 8% van de productie uit.
Het gehemelte van een Argentijn geniet gemiddeld van 61 liter per
jaar. De wijnbouw begon onder de Spanjaarden, maar werd pas de
voorbije negentig jaar een belangrijke activiteit. De oudste nog
bestaande producent is Gonzalez Videla. Deze wijngaard begon in 1840
te bloeien.
Het land telt zowat 2000 producenten, die allemaal werken met
druivensoorten, die net als de Argentijn zelf, van Europese afkomst
zijn. In vele wijngaarden heerst echter een zekere verwarring over
de verbouwde druiven, omdat de eerste producenten vergaten te
registreren welke soorten zij hadden geplant.
Zo is bv. De Argentijnse Pinot Blanc in feite een Chenin. Veel
zogeheten Rieslingdruiven uit de Rijnstreek zouden in feite
afkomstig zijn uit Italië, meer bepaald de Tokay Friulano.
Argentina is altijd een land van rode wijnen geweest, hoewel de
kwaliteit van de witte wijnen gestadig verbeterde. De meest
gewaardeerde, maar dure rode wijn is de Cabernet Sauvignon.
De Argentijnse Malbeck groeit in achting. Hij is minderwaardig,
vergeleken met de Malbeck van Bordeaux, maar kreeg nieuwe
karakteristieken door zijn rijping in het gebied van Mendoza.
Sommige oenologen noemen de Mendoza Malbeck zelfs de beste van het
land.
Andere goede wijnen komen van de Chardonnay, de Chenin en ook de
Gewürtztraminer. Een goede witte wijn komt uit Salta en wordt
geproduceerd uit de van Spaanse afkomst zijnde Torrontes-druif. De
wijngaard rijpt in de vrije hoog gelegen Andesvallei van Cafayate,
160 km ten westen van Salta. Het is een zeer aromatische, gefruite
wijn.
Enkele Argentijnse 'champagnes' lonen eveneens het proeven: Moët et
Chandon en Piper Heidsick.
Roséwijnen zijn in het land niet in trek. Aperitieven als Sherry en
Porto evenmin.
Het is een Argentijnse gewoonte om ook na de maaltijd nog wijn te
drinken.
Negen Argentijnen op tien bezitten Europese stamboom
Tussen 1970 en 1980 groeide de bevolking met ongeveer 20 %.
Verwacht wordt, dat er omstreeks de eeuwwisseling zowat 37 miljoen
Argentijnen zullen zijn of… één op de twee stuks vee, die het land
rijk is.
Gezien de geografische diversiteit zijn er grote verschillen inzake
de bevolkingsdichtheid.
In Buenos Aires zijn er 14.000 inwoners per vierkante kilometer, in
de provincie Santa Cruz is dit slechts 0,5 per vierkante kilometer.
Ruim 93% van de bevolking is van Europese afkomst.
Een op drie jonger dan 14
Spanjaarden en Italianen waren dominerend in de migratiegolven.
Maar de oceaan werd ook overgestoken door grote aantallen Fransen,
Britten, Duitsers, Russen, Polen, Syriërs, terwijl ook
Zuidamerikanen uit andere landen uitweken.
De grote meerderheid van de Argentijnen is de blank van huid.
Zoals in de meeste Zuidamerikaanse landen lopen er uiteraard ook
hier mestizos (mestiezen) rond, mensen met blank en indiaans bloed.
Hun aantal ligt echter lager in Argentina dan in de andere landen.
Eén Argentijn op drie is jonger dan 14 jaar.
Van de oorspronkelijke indianenbevolking leven er in het noordwesten
nog Quetchouas en Aymaras. Ook de gaucho's vormen een ras apart met
hun normen voor moed, vriendschap en individuele vrijheid.
Kiosco's in elke straat
In het dagelijkse leven van de Argentijnse stedeling zijn de
kiosco's moeilijk weg te denken. Dat zijn kleine winkeltjes waar hij
sigaretten, snoep of drank vindt. Men kan er in feite van alles wat
vinden.
Deze kiosco's zijn meestal amper 5 tot 10 m² groot en men raamt hun
aantal op 130.000 in het hele land.
Een juist getal geven, kan niemand: velen beproeven hun geluk met
dergelijke zaken en velen "komen en gaan".
In het centrum van Buenos Aires alleen al zouden er 10.000 zijn.
In de sjiekere wijken zijn er ook luxe-kioskjes, die ingevoerde
produkten verkopen als bier, chocolade en koekjes.
Onderwijs en gezondheid
De Spaanse invloed is enorm groot gebleven, maar deze erfenis van
meer dan twee eeuwen bezetting, werd toch beïnvloed door de Europese
migratiestromen, die in de tweede helft van vorige eeuw op gang
kwamen. Vooral de Italianen speelden hierin een belangrijke rol.
In het onderwijs wordt veel aandacht besteed aan de geschiedenis van
"de natie". Zij wordt ook ten dele gesymboliseerd door de gaucho. Op
cultureel vlak staat Frankrijk model. Alleen in de folklore en de
volkskunst is er een merkbare invloed van de autochtoonse volkeren,
de indianen.
8 miljoen studerenden
Het lager onderwijs is kosteloos en verplichtend van 6 tot 14
jaar. Dat onderricht wordt door zowat 5 miljoen jongeren gevolgd.
Zowat 2 miljoen anderen studeren in het middelbaar onderwijs,
terwijl bijna 1 miljoen studenten zijn ingeschreven in
universiteiten en hogescholen.
Met 95 % geletterden haalt Argentina één van de hoogste scores in
het Latijns-Amerikaanse gebied.
Het land telt 24 universiteiten. De belangrijkste is die van Buenos
Aires, die werd opgericht in 1821. Er is sedert 1958 ook een
katholieke universiteit en ook steden als Cordoba, Bahia Blanca, La
Plata, Mendoza, Rosario en San Miguel de Tucuman herbergen een
universitair onderricht.
De universiteit van Cordoba is de oudste. Zij dateert van 1613.
Goede geneeskunde
Het Nationaal Instituut voor Sociaal Welzijn dagtekent van 1944.
Gezondheidszorg wordt meestal gewaarborgd via de vakbonden.
Niet-werkenden kunnen een beroep doen op de kosteloze ziekenhuizen.
Argentina kent een degelijke tot goede geneeskunde. Vooral in de
grote wooncentra. Nog altijd worden inspanningen geleverd om de
geneeskunde ook op het afgelegen platteland verder uit te bouwen.
Gaucho's, paisanos, peones en de compara
Ten minste tweemaal per jaar worden de schapen geschoren en
moeten zij een bad nemen. Meestal gebeurt dit tussen oktober en
januari.
Op dat ogenblik trekken de compara er op uit. Dat zijn ingehuurde
arbeidskrachten die van estancia tot estancia reizen om de dieren te
komen scheren
Deze "reizende kappers" leiden een nomadenbestaan en slapen onder de
sterrenhemel.
Vroeger werd de wol vervoerd met door ossen getrokken karren. Nu
zijn dat uiteraard trucks geworden.
Na de scheerkarwei herneemt het dagelijkse leven van de gaucho's,
die zich in zuidelijk Patagonia zelf als paisanos bestempelen. Te
paard rijden zij grote afstanden om schapen en grond te verzorgen.
Hun enige bezittingen zijn een paard, een zadel (recado), een lang
mes (facon) en een poncho.
Ook de peones blijven dan achter. Zij vormen de niet-geschoolde
arbeidskrachten in de estancia.
In Argentina heeft het begrip peone echter geen denigrerende
betekenis.
Ushuaïa
Na de goudkoorts, de schapen Na de goudkoorts, de schapen
Isla Grande, het Argentijnse deel van Tierra del Fuego, beslaat een
oppervlakte die gelijk is met de twee derden van ons land: 21.340
vierkante kilometer. Er zijn drie steden: Ushuaia, Rio Grande en
Tolhuin. Zij werden respectievelijk gesticht in 1884, 1921 en 1972.
Op 1 kilometer ten westen van Ushuaia ligt het Parque Nacional de
Ushuaia.
Tolhuin ligt oostelijk bij het 100 kilometer lange Lago Fagnano en
telt 500 bewoners. Tolhuin is een benaming uit de indiaanse Ona-taal
en betekent hartvormige heuvel. Van bij de Hosteria Kaiken geniet
men het mooiste gezicht op het meer.
De zuidelijke kust van het meer bevat vele kleine baaien, die in
1949 ontstonden uit landverzakkingen tijdens een aardbeving.
De enige hoofdweg is "Ruta 3". Zij verbindt het noorden van Cabo
Espiritu Santo met het oostelijk deel van de Straat van Magellan en
eindigt, net als de Pan Americana bij Lapataia.
Gouddictator
Guanacos treft men aan in het noordelijk deel van de baai San
Sebastian of op de zoutvlakten naar Paramo, dat ooit een goudkoorts
ontketende. Dat was in 1887-1898, toen ene Julius Popper dictator
kwam spelen over de noordelijke vlakten van Vuurland.
Zuidoostelijk van Rio Grande ligt de Estancia Sara, de grootste
schapenfokkerij van Vuurland met een twintigtal werknemers.
Estancias waren vroeger kleine steden met een eigen bakkerij,
tuinen, clubs, kindertuin en ambachtelijke activiteiten.
De ongeschoolden, die er werkten waren de peones, een begrip dat in
Argentina niet als smalend wordt ervaren. Het meest voorkomende
schaap dat er gefokt wordt is de Corriedale. In de omgeving van de
stad ligt ook de Estancia Maria Behety. Zij bevat een grote
scheerzaal: 40 werknemers kunnen hier tegelijk schapen scheren.
Rio Grande telt 30.000 bewoners en is het centrum van 'olie en
schapen'. Er staan ook enkele fabrieken, die … tv-toestellen
assembleren. Hier staat ook het grootste vleesverpakkingsbedrijf van
Tierra del Fuego. Rio Grande is ook een centrum voor forelvangst.
Zuidoostelijk van Rio Grande, langs Ruta 3, ligt de Estancia José
Menendez. Zij is de oudste van de streek. Toeristen kunnen hier
overnachten aan de dagelijkse activiteiten deelnemen.
De eerste blanken
Vanuit Ushuaia zelf kan men een blik werpen op Ushuaia Bay, het
Beagle-kanaal en de twee Chileense eilanden Navarino en Hoste. De
stad telt 23.000 ingezetenen en is een strategische marinebasis. Zij
telt enkele fabrieken en opslagplaatsen voor ingevoerde producten en
goederen.
Een driehoekig monument herinnert aan bisschop W.H. Stirling
(1869-1907). Hij was de eerste blanke, die vrijwillig zes maanden in
Vuurland kwam wonen. Het monument staat bij de Anglicaanse missie.
De eerste permanente blanke inwoners waren Thomas en Mary Bridges en
John en Clara Lawrence. Zij vestigen zich tussen 1870 en 1873. De
stad werd officieel gesticht in 1884 als nederzetting voor de
kustwacht.
De gevangenis, die dienst deed van 1906 tot 1940, ligt nu in de
marinebasis. In Ushuaia staan nog verschillende door gevangenen
gebouwde en versierde woningen. Houten behuizingen bedekt met
ijzeren platen en versieringen, die wellicht een vleugje Russische
inspiratie vertonen, staan er tussen uit Zweden ingevoerde
prefabwoningen en nieuwe houten gebouwtjes.
De fabrieken, die hier taksvrij werken, veroorzaakten met hun nieuwe
arbeiders een behuizingsprobleem. Sommigen moeten al een onderdak
zoeken op de heuvelflanken met hun ruig klimaat.
Zeevruchten beheersen hier de gastronomische tafels. Voor de
Centolla, de zuidelijke koningskrab, is hier gegeerd. Schaap en lam
zijn uiteraard ook streekgebonden heerlijkheden.
Ushuaia biedt ook het Museo Fin del Mundo, het museum van het einde
van de wereld. Hier prijken indiaanse relikwieën, boegbeelden van
schepen (vele schepen vergingen immers bij Kaap Hoorn tijdens hun
doorvaart van de Straat van Magellan) en een mooie collectie van
opgezette lokale vogels.
Beagle-kanaal, oevers begroeid met schelpen
Ten zuiden van de Paso Garibaldi, waar ooit welvarende
houtzagerijen aan het werk waren, draait Ruta 3 naar de vallei
Tierra Mayor. Vandaar leidt "Ruta J" (ook Ruta del Atlantico
genoemd) naar Bahia Brown bij het Beagle-kanaal.
Beagle was de naam van het schip waarmee Charles Darwin hier de
diverse rassen kwam bestuderen.
Vanop het kanaal ziet men het Chileense Puerto Williams liggen. Dit
stadje ligt zuidelijker dan Ushuaia. De oevers zijn bedekt met
Yahganschelpen, een soort ronde mosselschelp. De Yaghans waren de
oorspronkelijke indiaanse bewoners.
Op de heuvels boven het kanaal ligt één van de oudste boerderijen,
de Estancia Harberton. Zij werd gesticht in 1886 en biedt toeristen
geleide bezoeken. Hier heeft men een mooi uitzicht op baai, kanaal
en de Chileense eilanden waarop Argentina nog altijd aanspraken laat
gelden.
Beneden ligt het oudste natuurreservaat, een klein bos in feite,
waar men kan kennismaken met de Yahgancultuur, een
schapenscheerderij en de oudste boot die in Vuurland gebruikt werd.
|
